Rekrutujemy!

Szukamy osób na dwa stanowiska:

1/ Koordynator/ka wolontariatu w Centrum Praw Kobiet (Warszawa)

Fundacja Centrum Praw Kobiet istnieje w Polsce już 25-lat przede wszystkim dzięki swoim wolontariuszkom i wolontariuszom. Możemy wygrywać konkursy i zdobywać granty, możemy tworzyć kolejne kampanie dzięki którym tysiące kobiet postanawia zmienić swoje życie i zgłosić się do nas po wsparcie, ale żadnej z tych rzeczy nie osiągnęlibyśmy, gdyby nie grupa zaangażowanych i mądrych ludzi. Z miesiąca na miesiąc jest ich coraz więcej, a to daje nam potencjał do sięgania jeszcze wyżej i robienia jeszcze więcej, dlatego potrzebujemy osoby, która pomoże nam zadbać o zespół, rozbudować go i sprawić, że zacznie przenosić góry. Potrzebujemy Koordynatora(-kę) Wolontariatu.

Jakie będą Cię czekały obowiązki?

● Rekrutacja wolontariuszy i pracowników fundacji

● Koordynowanie pracy wolontariuszy przy poszczególnych projektach

● Przygotowanie miejsca pracy i niezbędnych narzędzi

● Wdrożenie i przygotowanie wolontariuszy do wykonywania powierzonych zadań

● Delegowanie zadań i opracowywanie harmonogramów zadań

● Nadzorowanie pracy wolontariuszy i dbanie o efektywność oraz jakość działań

● Dbanie o dobre relacje w zespole oraz twórczą atmosferę pracy

● Ewaluacja pracy wolontariuszy, sporządzanie raportów i analiz

Co otrzymasz w zamian?

● Umowę o pracę w wymiarze pół etatu do 30.09.2021 r. w ramach projektu “Building and Strengthening the Social Support Base of Women’s Rights Centre Foundation”

● Elastyczny czas i miejsce pracy (siedziba główna CPK w Warszawie + home office)

● Szkolenia i warsztaty, które pomogą stać Ci się jeszcze lepszym specjalistą/ką w swojej dziedzinie

● Możliwość wzięcia udziału w wydarzeniach kulturalnych, społecznych i naukowych

Czego wymagamy od Ciebie?

● Min. 3 lata doświadczenia na stanowisku koordynatora w środowisku organizacji pozarządowych

● Doświadczenia w koordynowaniu kilku projektów jednocześnie

● Doświadczenia w pracy jako wolontariusz/ka w organizacji pożytku publicznego

● Wykształcenia wyższego z zakresu psychologii/socjologii/zarządzania/HR

● Bardzo dobrej znajomości pakietu Office

Podczas rekrutacji zwrócimy szczególną uwagę na osoby, które potrafią motywować do działania, które odczytują potrzeby organizacji, a następnie potrafią samodzielnie je zrealizować. Idealny kandydat to taki, który potrafi dostrzec potencjał w ochotnikach, odkryć ich talenty i sprawić, że dzięki ich wykorzystaniu obie strony – wolontariusz i organizacja – są win-win.

Czekamy na Twoje CV wraz z uzasadnieniem w kilku zdaniach, dlaczego właśnie Ciebie powinniśmy wybrać do tej roli do 20 października 2019 r. Jednocześnie miej proszę na uwadze, że skontaktujemy się tylko z wybranymi osobami. Jeśli masz jakieś pytania dot. ogłoszenia, pisz na karolina.maleta@cpk.org.pl


2/ Koordynator/ka komunikacji i PR w Centrum Praw Kobiet (Warszawa)

Poszukujemy osoby, która wie czym różni się logo od logotypu, angażuje odbiorców skuteczniej, niż Ewa Chodakowska, a czując na sobie oko kamery zachowuje się jak ryba w wodzie. W ciągu 25 lat istnienia, rozwinęliśmy się na tyle mocno, że nie chcemy, aby o nas tylko mówiono. Chcemy, aby mówiono dobrze, zapraszano na panele dyskusyjne, cytowano i przedstawiano jako największą organizację kobiecą w Polsce. Dlatego Koordynatora/ke komunikacji i PR w Centrum Praw Kobiet czekają następujące obowiązki:

● Realizacja strategii marketingowej w tym odpowiedzialność za komunikację wewnętrzną i zewnętrzną fundacji

● Dbanie o dobry wizerunek fundacji

● Promocja wydarzeń i projektów

● Nawiązywanie i utrzymywanie pozytywnych kontaktów z mediami

● Współpraca przy realizacji materiałów w wybranych mediach (TV, radio, prasa, portale)

● Tworzenie treści materiałów prasowych oraz contentu w social mediach

● Zarządzanie mediami społecznościowymi Fundacji (Facebook, Instagram, Twitter)

● Współpraca z agencjami kreatywnymi, drukarniami i grafikami oraz nadzór nad produkcją materiałów reklamowych

● Monitorowanie mediów, działań konkurencji rynkowej i śledzenie trendów

● Analiza wyników osiągniętych przez markę, tworzenie raportów i sprawozdań

● Planowanie, przygotowanie i bieżące monitorowanie budżetu marketingowego

● Tworzenie ofert i prezentacji

Zdajemy sobie sprawę, że to nie jest łatwy orzech do zgryzienia, dlatego do ścisłej współpracy dostaniesz Dziadka http://dziadekdoorzechow.com/

oraz towarzystwo doświadczonego i zaangażowanego zespołu. A oprócz tego:

● Umowę o pracę do 30.09.2021 r. w ramach projektu “Building and Strengthening the Social Support Base of Women’s Rights Centre Foundation” na cały etat

● Elastyczny czas i miejsce pracy (siedziba główna CPK w Warszawie + home office)

● Szkolenia i warsztaty, które pomogą stać Ci się jeszcze lepszym/ą specjalistą/ką w swojej dziedzinie

● Możliwość wzięcia udziału w wydarzeniach kulturalnych, społecznych i naukowych

Czego wymagamy od Ciebie?

● Min. 3 lata doświadczenia na stanowisku PR-owca w środowisku organizacji pozarządowych

● Doświadczenia w zarządzaniu mediami społecznościowymi (tworzenie contentu, prowadzenie kampanii reklamowych)

● Wykształcenia wyższego z zakresu marketingu/PR/komunikacji

● Sprawnego pisania i redagowania różnorodnych treści

● Znajomości rynku mediów w Polsce

● Bardzo dobrej znajomości języka angielskiego w mowie i piśmie

● Dobrej znajomości Analytics i WordPress (znajomość narzędzia Gutenberg będzie dodatkowym atutem).

Podczas rekrutacji zwrócimy szczególną uwagę na osoby proaktywne i samodzielne, które potrafią pracować pod presją czasu i krótkich terminów. Zaimponujesz nam także skutecznością i puchnącym od kontaktów wizytownikiem.

Czekamy na Twoje CV wraz z uzasadnieniem w kilku zdaniach, dlaczego chcesz pracować w organizacji pożytku publicznego do 20 października 2019 r. Jednocześnie miej proszę na uwadze, że skontaktujemy się tylko z wybranymi osobami. Jeśli masz jakieś pytania dot. ogłoszenia, pisz na

karolina.maleta@cpk.org.pl

28.10, Legalny pobyt i praca w Polsce – szkolenie dla kobiet ukraińskojęzycznych

Jesteś obywatelką Ukrainy lub Białorusi/Mołdawii/Armenii/Gruzji/Rosji i chcesz zrozumieć zasady legalnego zatrudnienia w Polsce?

Zapraszamy w Centrum Praw Kobiet na bezpłatne szkolenie dotyczące legalizacji pobytu.

Program:
1. Podstawy legalnego pobytu cudzoziemca w Polsce
2. Legalne zatrudnienie. Zezwolenia na pracę. Oświadczenie
3. Zezwolenia na pobyt czasowy w związku z pracą. Karta czasowego pobytu

Szkolenie będzie przeprowadzone W JĘZYKU UKRAIŃSKIM z możliwością zadawania pytań prowadzącej po ukończeniu szkolenia.

Szkolenie prowadzi:
Specjalistka ds legalizacji zatrudnienia cudzoziemców Natalia Madej

Kiedy:
28.10 kwietnia, godziny 18:00 – 20:00

Gdzie:
Fundacja Centrum Praw Kobiet, ul. Piękna 66A lokal 10, 5 piętro, Warszawa

Na spotkanie obowiązują zapisy. Liczba miejsc ograniczona, więc zgodnie z zasadą – kto pierwszy ten lepszy.

ZAPISY: na adres e-mail z podaniem nazwy warsztatu i daty: warsztaty_szkolenia@cpk.org.pl lub
telefonicznie: 226222517.

Prosimy o podanie swojego numeru tel. kontaktowego.

Zapraszamy na bezpłatne studia!

Bezpłatne studia grafiki, edytorstwa i copywritingu

Kiedy: od października 2019

Gdzie: Wyższa Szkoła Artystyczna w Warszawie.

 

Centrum Praw Kobiet oraz Wyższa Szkoła Artystyczna w Warszawie wraz z Fundacją Wyższej Szkoły Artystycznej Homo Faber zapraszają do udziału w projekcie „GEC (Grafika – Edytorstwo – Copywriting)” w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

 

Projekt w założeniu rozwija kompetencje związane z nowoczesną grafiką, współczesnym edytorstwem, kreatywnością i pisaniem tekstów oraz daje kwalifikacje w zakresie obsługi dronów, co jest unikalną kompozycją wiedzy, umiejętności i warsztatu współczesnego grafika – edytora – copywritera.

Uczestnictwo w projekcie jest bezpłatne.

Działania dydaktyczne realizowane będą w wymiarze :

1.Trzech cykli szkoleń z kompetencji miękkich – 48 godzin :

  1. a) Kreatywność w myśleniu i działaniu przedsiębiorczego artysty (16h)
  2. b) Budowanie kreatywnych zespołów (16h)
  3. c) Artysta-kreator jako lider zespołu (16h)

2.Kursu GEC – 150 h

  1. a) edytorstwo (w tym e-edytorstwo);
  2. b) grafika komputerowa (w zakresie edytorstwa

i projektowania publikacji i materiałów multimedialnych);

  1. c) copywriting;
  2. d) aspekty prawno-autorskie (copywriting).

3.Dwóch typów kursów na operatorów bezzałogowych statków powietrznych – 55 godzin:

 

Zapraszamy do zapoznania się z regulaminem projektu oraz do złożenia stosownych dokumentów rekrutacyjnych. Więcej na stronie https://wsa.art.pl/gec-grafika-edytorstwo-copywriting/

 

Bezpłatne studia „Przedsiębiorczy Artysta”

 

Kiedy: od października 2019

Gdzie: Wyższa Szkoła Artystyczna w Warszawie.

 

Centrum Praw Kobiet oraz Wyższa Szkoła Artystyczna w Warszawie wraz z Fundacją Wyższej Szkoły Artystycznej Homo Faber zapraszają do udziału w projekcie „GEC (Grafika – Edytorstwo – Copywriting)” w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

 

Projekt w założeniu rozwija kompetencje związane z zarządzaniem projektami artystycznymi i kreatywnością, co jest unikalną kompozycją wiedzy, umiejętności i warsztatu współczesnego artysty – menedżera, ponadto jako wartość dodaną daje kwalifikacje w zakresie obsługi dronów.

Uczestnictwo w projekcie jest bezpłatne.

 

Działania dydaktyczne realizowane będą w wymiarze:

1.Trzech cykli szkoleń z kompetencji miękkich – 48 godzin :

2.a) Kreatywność w myśleniu i działaniu przedsiębiorczego artysty (16h)

3.b) Budowanie kreatywnych zespołów (16h)

4.c) Artysta-kreator jako lider zespołu (16h)

5.Kursu „Menedżer projektów artystycznych” – 80 godzin

6.a) poszerzenie wiedzy ogólnej i specjalistycznej oraz rozwój zainteresowań;

7.b) pobudzenie aktywności edukacyjnej i kulturalnej

8.Dwóch typów kursów na operatorów bezzałogowych statków powietrznych – 55 godzin:

 

 

Zapraszamy do zapoznania się z regulaminem projektu oraz do złożenia stosownych dokumentów rekrutacyjnych. Więcej na stronie https://wsa.art.pl/projekt-przedsiebiorczy-artysta/

 

24.10 g.18.00, Wieczór Kobiecych Możliwości Mary Kay

Kiedy: 24 października, godz. 18:00-20:00

Gdzie: ul. Piękna 66a lok.10, Warszawa.

 

Zapraszamy na Wieczór Kobiecych Możliwości Mary Kay, który odbędzie się 24 października w godzinach 18.00-20.00 w Akademii Mocy Kobiet na ul. Pięknej 66a w Warszawie.

W programie :

🌺 Powitanie gości zabiegiem na dłonie Satin Hands od Mary Kay

🌺 Wzmacnianie wiary w siebie i swoje możliwości w oparciu o “I story” – inspirujące historie kobiet, które odważyły się iść po swoje marzenia

🌺 Beauty of Confidence – kampania społeczna Mary Kay oparta na wydobywaniu piękna ukrytego w pewności siebie

🌺 Srebrna taca możliwości – czyli jak zbudować swój własny niezależny biznes.

🌺Losowanie nagród kosmetycznych i konsultacje z prowadzącymi.

 

Mary Kay to amerykańska firma kosmetyczna, oferująca od 56 lat  produkty do pielęgnacji skóry i wizażu.

W myśl powiedzenia :”Daj kobiecie szminkę a zawojuje świat”-poczujemy Moc Kobiecości!

Tego dnia poczucie piękna zyska szczególny wymiar!!

Prelegentki :

Anna Szymańska – właścicielka Akademii Wizerunku. Na co dzień pracuje z kobietami jako Beauty&biznes coach – pomaga kobietom budować swój wizerunek oraz własny biznes w oparciu o światową markę Mary Kay.

Aleksandra Szymańska – coach, trenerka i mówca światowej organizacji John Maxwell Team, Liderka Akademii Przyszłości, na co dzień pracuje z młodymi ludźmi w ramach programu Global Youth Max Initiative aby rozwijać ich potencjał i wiarę we własne możliwości. Doradca ds pielęgnacji skóry i wizażu Mary Kay.

ZAPISY: w poradni na Wilczej, mailowo: warsztaty_szkolenia@cpk.org.pl lub telefonicznie: 22 622 25 17.Prosimy o podanie swojego numeru tel. kontaktowego.

 

Projekcja filmu “Jeszcze nie koniec” + dyskusja/CPK GDAŃSK

Centrum Praw Kobiet w Gdańsku i Krytyka Polityczna w Trójmieście zapraszają na pokaz filmu “Jeszcze nie koniec” (2017) francuskiego reżysera Xaviera Legranda. Film pokazuje obraz przemocy domowej z perspektywy ojca rodziny, który nie może pogodzić się z rozpadem małżeństwa.

Po projekcji odbędzie się dyskusja, podczas której poruszymy tematy związane zarówno z prawnymi aspektami rozwodu i opieki nad dziećmi, a także psychologiczne podłoże zachowań głównego bohatera oraz innych członków rodziny. Postaramy się zrozumieć emocje, które towarzyszą zakończeniu przemocowego związku oraz transformacji rodzinnego systemu po rozwodzie.

Projekcja filmu “Jeszcze nie koniec” + dyskusja
Kiedy: środa, 16 października 2019, godz. 18:00
Miejsce: Krytyka Polityczna – ŚWIETLICA w Trójmieście, ul. Nowe Ogrody 35 (II piętro), 80-802 Gdańsk
Prowadzenie: Adrianna Halman
Udział bezpłatny.

Pokaz filmu odbywa się w ramach projektu filmowego poruszającego tematykę dyskryminacji oraz wykluczenia. Fabuła filmów dostarcza przykładów, dzięki którym łatwiej zrozumieć i wytłumaczyć zjawiska niezrozumiałe oraz pozwala na wczucie się w pozycję osoby, która doświadczyła przemocy lub wykluczenia. Po każdej projekcji odbywa się dyskusja odnosząca się do filmu, prowadzona przez zaproszonego/ą specjalistę/kę w danej problematyce. Świetlica Krytyki Politycznej umożliwia stworzenie bezpiecznej i kameralnej przestrzeni do dyskusji, a rolą prowadzących i specjalistów/ek jest ekspercka analiza problematyki, umożliwiająca pełniejsze zrozumienie bohaterów/ek filmów i bezpośrednio dotykająca problemu dyskryminacji ze względu na płeć, stereotypów i wykluczenia.

Pytania organizacyjne można kierować na adres: magdalena.nowacka@cpk.org.pl

Organizatorki: Fundacja Centrum Praw Kobiet – Oddział Gdańsk i Krytyka Polityczna – ŚWIETLICA w Trójmieście.
Projekt filmowy jest częścią projektu “W stronę równości – przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć”, dofinansowanego ze środków Miasta Gdańska.

Fundacja Centrum Praw Kobiet to organizacja, której misją jest działanie na rzecz równego statusu kobiet i mężczyzn w życiu publicznym oraz w rodzinie. Klientki Centrum mogą liczyć na bezpłatne wsparcie psychologiczne i pomoc prawną, a w razie potrzeby, również pomoc w znalezieniu dachu nad głową czy asystę w sądzie lub na policji. Wolontariuszki CPK prowadzą warsztaty, organizują szkolenia i wydają publikacje poświęcone problemowi przemocy wobec kobiet.

17.10 g. 18.00, zapraszamy na spotkanie z autorką książki „Aż do śmierci” – Darią Górką

Zapraszamy na spotkanie autorskie z Darią Górką, reporterką TVN24 oraz autorką książki “Aż do śmierci”. Jej książka to głos oddany kobietom, które głosu nigdy nie miały.

Historie kobiet, które dotarły do własnych granic i z ofiar przeistoczyły się w katów.

Prawdziwe historie o przemocy, która zmusza do ostatecznych rozwiązań i zmienia ofiarę w kata.
Daria Górka, dziennikarka TVN24, dotarła do kobiet, które skazano za zabicie swoich oprawców. Kobiet, które odważnie lub bezmyślnie, w akcie desperackiej samoobrony przed przemocą domową, postanowiły powiedzieć dość i zabiły. Reporterka próbuje znaleźć odpowiedź na pytanie o to, dlaczego krzywdzone kobiety latami tkwią przy swoich oprawcach w narastającym cierpieniu i bezradności. Na jej wnikliwe pytania o istotę przemocy domowej odpowiadają więźniarki oraz terapeuci pracujący z takimi osobami.

Opowieści o ich związkach zaczynają się od siniaków, krwiaków, poważnych złamań i krwi, którą musiały szybko tamować, żeby nie zabrudzić kanapy. Przez lata zamiast czułych pocałunków, otrzymywały uderzenia w twarz, zamiast czułych słów, słyszały wyzwiska. Były kopane, poniżane, okaleczane i zmuszane do prostytucji. Taki los zgotowali im mężczyźni ich życia, ci sami, którzy wielokrotnie deklarowali miłość.
Moment, w którym dotarły do granicy swojej wytrzymałości nie zawsze pamiętają. Po którymś uderzeniu lub wyzwisku coś w nich pękło i odpowiedziały przemocą na przemoc. Nie rozumieją, dlaczego akurat wtedy straciły panowanie nad sobą.
Daria Górka podejmuje poważną analizę dotyczącą bezradności wobec przemocy i narastającego wokół niej milczenia. W rozmowach z więźniarkami, psychologami więziennymi, pracownikami Niebieskiej Linii i prawnikami, szuka odpowiedzi na najtrudniejsze pytanie – jak wyrwać się z kręgu przemocy? Dziennikarka stawia tezę, iż przemoc karmi się milczeniem i tylko nasze mówienie o niej, odkrywanie tego, co zakryte, pozwoli rozpocząć długotrwały proces wyswobadzania się z jej pułapki.

ZAPISY: w poradni na Wilczej, mailowo: warsztaty_szkolenia@cpk.org.pl lub telefonicznie: 22 622 25 17.

“Co pani takiego zrobiła, że mąż się tak zezłościł?”

Policjant do pobitej kobiety: “Co pani takiego zrobiła, że mąż się tak zezłościł?”

Blanka Rogowska

Mąż niszczył żonie rzeczy, obsikiwał, sprzedawał. Raz na wódkę zamienił jej zimowe buty. Policjant: “Mąż ma prawo do majątku”.

Blanka Rogowska: Mąż pobił żonę. Zadzwoniła na policję…

Małgorzata Tatucha, prawniczka Centrum Praw Kobiet w Łodzi: On alkoholik, przemoc fizyczna, psychiczna, ekonomiczna, Niebieska Karta. Kiedy policja zapukała do drzwi, już agresywny nie był. Upojony alkoholem zasnął. Kilkadziesiąt minut wcześniej niszczył sprzęty, groził, że ją zabije, podpali dom.

Policjantka ukarała panią mandatem – 500 zł za bezzasadne wezwanie policji. Nie pouczyła, że ma prawo go nie przyjąć. Dla tej kobiety te pół tysiąca złotych to majątek. Wszczęto postępowanie egzekucyjne, bo nie była w stanie zapłacić należności. Dla przeciętnie inteligentnego człowieka jest oczywistym, że kolejnego telefonu na policję ta pani już nie wykona. A wystarczyła odrobina empatii i znajomość podstaw psychologii sprawcy przemocy, by dostrzec tragedię tej kobiety.

Anna Szczepaniak, prawniczka CPK: Policjanci pytają: „Co pani takiego zrobiła, że mąż się tak zezłościł?”.

Małgorzata Czarnota, osoba pierwszego kontaktu w CPK: Rozmawiają z nią pod obecność agresora. Pytają, co się dzieje, od kiedy. A obok siedzi facet, z którym po ich wyjściu znowu zostanie sama. To jasne, że nie powie wszystkiego. Zdarza się, że po prostu przyjdą i powiedzą: „Proszę być grzecznym”. I wychodzą.
Przyszła do nas pani, która w końcu zdobyła się na odwagę i wezwała policję do męża.

Już przy funkcjonariuszach oznajmił, że ją zabije. Nie zareagowali. Ani tego nie odnotowali, ani nie zwrócili mu uwagi. Udawali, że nie słyszą, a to przecież groźba karalna.

Anna Głogowska-Balcerzak, prawniczka, dyrektorka CPK: Mąż alkoholik niszczył żonie rzeczy, obsikiwał, sprzedawał. Raz na wódkę wymienił jej zimowe buty. Policjant: „Mąż ma prawo do majątku. A jeśli się rozwodzicie, to tym bardziej. Sprzedaje na poczet jego podziału”. Policjantka do pani z siniakami: „To za mało”.

Tatucha: Widzew. Przy przekazaniu dziecka matce po kontaktach ustalonych przez sąd pan zaczął jej ubliżać, szarpał ją, opluł. Uciekła do budynku, wezwała policję. Ojciec z 9-letnim chłopcem został pod blokiem. Mundurowi postanowili „na gorąco” ustalić przebieg zdarzenia i na chodniku, w obecności ojca, rozpytali dziecko, czy to, co mówi mama, jest prawdą.

Czarnota: Partner w szale wyrzucił ją z mieszkania. Był właścicielem. Ona nie była zameldowana. W środku zostały malutkie dzieci, w tym jedno karmione piersią. Przyjechała policja. Powiedzieli: „Jak nie jest pani zameldowana, a pan ma pełne prawa rodzicielskie, to nic nie możemy zrobić”. A mogli zapytać sąsiadów, czy kobieta faktycznie tam mieszkała. Jeśliby to potwierdzili, to oznacza, że partner dopuścił się bezprawnego naruszenia przez nią posiadania mieszkania. O naruszeniu decyduje nie akt własności, ale faktyczny.

Szczepaniak: Pamiętajmy, że zeznania nasze, sąsiada, który słyszał krzyki, czy nawet koleżanki, której się zwierzałyśmy, to też dowody. Przemoc psychiczną, ekonomiczną, seksualną, występującą w rodzinie, trudniej udowodnić od fizycznej. Dowody trzeba zbierać. Wszyscy pamiętamy sprawę Karoliny P., byłej żony eksradnego z Bydgoszczy. Gdyby w odpowiednim momencie nie włączyła dyktafonu, on prawdopodobnie nigdy nie stanąłby przed sądem.

Pamiętam historię kobiety, której prokuratura umorzyła sprawę z braku dowodów. Potem on oskarżył ją o składanie fałszywych zeznań. To ona skończyła z wyrokiem.

Policjanci nie podpowiadają, jak zbierać dowody?

Czarnota: Niechętnie kierują kobiety na obdukcję. Roztrzęsioną, po nocnej jeździe z mężem, pytają, czy ma w planach założyć sprawę karną. Tamta zapłakana odpowiada, że jeszcze nie wie. Policjant: „Skoro nie będzie sprawy karnej, to nie robimy obdukcji”. Nawet jeśli badanie nie przyda się teraz, to może za pół roku ona zbierze się w sobie i coś z tym zrobi? Często już po wizycie na komisariacie panie pytają nas, czy znamy miejsce, gdzie można zrobić obdukcję za darmo, bo policja im jej nie zleciła.

Jeśli widzą, że jakaś sprawa ma nikłą szansę na finał w sądzie, a kobieta jest rozchwiana i zaraz może się wycofać, często nie robią nic. Nie wiedzą, jak działa psychika ofiary przemocy. Nie wiedzą, jak z nimi rozmawiać, nie rozumieją, dlaczego one wycofują zeznania.

Szczepaniak: A czasem wycofują się ze strachu o byt swój i dzieci.

On lekarz. Ona uchodźczyni z Aleppo. Dzieci poszły już do przedszkola, ale on nie pozwala jej pracować. Uzależnił ją od siebie. Bije tak, żeby nie było widać. Mieszkanie przepisał na brata. Jeśli pójdzie do więzienia, to ona nie będzie miała gdzie mieszkać, alimentów też nie zobaczy. Do tego dochodzi bariera językowa, bo ona dopiero polskiego się uczy. Polkom jest ciężko odejść od oprawcy, co dopiero jej. Sprawę na policję zgłosili sąsiedzi. Ofiarom przemocy zależy na tym, żeby koszmar się skończył, żeby mieć za co żyć, gdzie mieszkać. To ważniejsze niż wymierzenie sprawiedliwości i postawienie partnera przed sądem. To nie znaczy, że nie potrzebują pomocy mundurowych.

Czy z policją jest aż tak źle?

Czarnota: Czasami mówią kobietom takie rzeczy, że aż mnie zamurowuje. Oczywiście nie wszyscy, ale z rozmów z kobietami wyłania się raczej kiepski obraz policji.

Mam wrażenie, że mundurowi, tak jak wielu Polaków, uważają, że to strefa prywatna, że nie ma się co mieszać. Nie wiedzą, czym różni się konflikt od przemocy.

Szczepaniak: Jeśli zmieni się świadomość społeczna, zmienią się i policjanci. Jeszcze trochę minie, zanim przestaną patrzeć podejrzliwie na termin „gwałt w małżeństwie”. W modelowym – moim zdaniem – prawie austriackim jest zapis, że przemoc w rodzinie to sprawa porządku publicznego, że odpowiada za to państwo. Nam wszystkim – w tym mundurowym – wiele brakuje do takiego sposobu myślenia. Policjant mówi: „W każdym małżeństwie są problemy”. W Austrii rozwinięta jest współpraca pomiędzy służbami, prawodawcą i organizacjami pozarządowymi. U nas tego nie widzę.

W grudniu w „Wyborczej” mogliśmy przeczytać wywiad z pracownicami CPK o rodzajach przemocy domowej. Pojawił się wątek nieempatycznych policjantów. Nadinsp. Andrzej Łapiński, komendant wojewódzki, natychmiast zarządził szkolenie.

Czarnota: Byłyśmy szczęśliwe, że po tamtym artykule dowództwo zaczęło działać. Poczułyśmy się wyróżnione, że poproszono o pomoc nas. Mamy 20 lat praktyki. Zajęcia przeprowadziłyśmy nieodpłatnie. Wierzyłyśmy, że dzięki temu możemy pomóc ofiarom przemocy.

Tatucha: Na sali było stu policjantów z województwa. Mówiłyśmy o zachowaniach sprawców i ofiar, o stereotypach, o tym, jak osoby dotknięte przemocą wspominają swoje doświadczenia z policją, na co się skarżą, czego oczekują. Nie było naszym zamiarem stawianie policjantom zarzutów, bo tylko ten się nie myli, kto nic nie robi. Chciałyśmy podzielić się doświadczeniami i wiedzą, żeby ich praca była bardziej efektywna i mniej frustrująca. Postawa policjantów wynika pewnie z braku wiedzy, a nie złej woli. Głód wiedzy wśród słuchaczy nie był jednak widoczny i bardzo chciałabym wierzyć, że wynikało to tylko z braku naszych umiejętności pedagogicznych.

Czarnota: Kilka osób, zwłaszcza policjantek, przysłuchiwało się z uwagą. Ale reszta nie miała żadnych pytań, nie brali udziału w dyskusji.

Szczepaniak: Policji brakuje szkoleń zwłaszcza w kwestii gwałtów. Pytają, w co kobieta była ubrana, po co tam szła. Moja klientka ostatnio nie na policji, ale w szpitalu, usłyszała: „Sama tego chciałaś. Było się szlajać po nocach?”. Instytucje tworzą ludzie. A każdy z nas ma inny poziom wrażliwości i świadomości tych zjawisk.

Zgłosiła się do mnie seniorka. Mąż 20 lat temu dotkliwie ją pobił. Wylądowała w szpitalu na dwa tygodnie. Lekarze tego policji nie zgłosili, choć mieli taki obowiązek. Do tej pory ma kartę szpitalną, w której jest wyraźnie napisane, że to było pobicie. On ciągle ją nęka. Już nie wytrzymuje, jest schorowana, czeka ją operacja i jest finansowo uzależniona od męża, który w przeciwieństwie do niej ma wysoką policyjną emeryturę.

Oprawca policjant?

Szczepaniak: Tak. To nie jest historia o domu, w którym był alkohol. To kulturalna, starsza pani. Popłakała się w moim gabinecie. Powiedziała, że wreszcie ktoś rozmawia z nią jak z człowiekiem.
Karolina P. czy Weronika Rosati, dzięki swoim wyznaniom, pokazały, że ofiarami przemocy nie są tylko osoby z biednych domów, w których jest alkohol. Agresorem może być wybitny lekarz, lubiany polityk, zasłużony policjant, a ofiarą wykształcona, atrakcyjna kobieta, a nawet celebrytka.

Z drugiej strony mamy Mariusza Pudzianowskiego, który mówi: „Jeśli seks bez zgody żony to gwałt, to zakupy bez zgody męża to rabunek”.

Tatucha: Świeża sprawa. Fizyczna, psychiczna i ekonomiczna przemoc od kilkudziesięciu lat. Raz wybił jej nawet zęby. Dorosłe dzieci zeznają, że ojciec nad nimi też się znęcał. Sąd Rejonowy w Opocznie umarza postępowanie w sprawie znęcania się nad żoną ze względu na znikomą społeczną szkodliwość czynu. Znikoma szkodliwość kojarzy mi się z sikaniem na trawnik w miejscu publicznym. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim uchylił ten wyrok i w październiku sprawa znowu trafi na wokandę sądu w Opocznie.

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa. Sprawa o zobowiązanie sprawcy przemocy do opuszczenia lokalu mieszkalnego. Ofiara to jego matka. W 2014 roku wystąpił o umieszczenie jej w szpitalu psychiatrycznym. Pomogłyśmy sporządzić odpowiedź na wniosek, pani załączyła odpowiednie dokumenty od lekarzy. Syn natychmiast cofnął wniosek i postępowanie umorzono. Ale przemoc się nie skończyła. „Jesteś głupia”, „Masz urojenia”, „Nie mogę z tobą wytrzymać” – krzyczał.

Staruszka poszła do psychiatry, znanego profesora, aby po raz kolejny uzyskać zaświadczenie, że nie jest chora psychicznie. Koniecznych było kilka wizyt, bo lekarz chciał dłużej poobserwować panią, aby wystawić dokument z pełniejszym opisem. Syn – wbrew treści dokumentacji medycznej – obstawał przy swoim – matka jest chora psychicznie, życie z nią pod jednym dachem to męka. Drobny, ale istotny szczegół: wyłącznym właścicielem lokalu jest pani, a syn – z powodu trudności finansowych – nie może sobie pozwolić na wynajem lokalu, w którym mógłby zamieszkać z konkubiną. Sąd oddalił wniosek, argumentując, że między stronami istnieje konflikt i nie ma mowy o przemocy.

Pojęcie „konfliktu” chętnie jest wykorzystywane przez sądy i prokuratury do opisywania zjawiska przemocy psychicznej i ekonomicznej w rodzinie, co dla stron tego „konfliktu”, ale też dla społeczeństwa, jest sygnałem, że takie zachowania są społecznie akceptowalne.

Ryba psuje się od głowy. Jeżeli nawet sąd czy prokuratura nazywa przemoc konfliktem, uznaje, że wybicie zębów to czyn o znikomej społecznej szkodliwości, to nie wymagajmy od policjantów empatii i rozumienia zjawiska.

Były partner Justyny z Pabianic odsiaduje karę za znęcanie się nad nią i pobicie. Dzwoni z więzienia, że ją zabije. Niedługo wychodzi. Zakład karny nie nagrywa rozmów. Dowodu nie ma. Służby rozkładają ręce.

Szczepaniak: Organy ścigania nie powinny bagatelizować takich sygnałów. Brak nam w Polsce regulacji co do tego, co się dzieje ze sprawcą po wyjściu z więzienia. Pan odbył karę i według systemu sprawa jest załatwiona. Tymczasem sprawcy przemocy domowej często do swoich ofiar wracają. Czasem choćby dlatego, że to po prostu ich mieszkanie. Policjantom brakuje narzędzi, by te kobiety chronić.

Co jeśli to agresor jest właścicielem mieszkania?

Szczepaniak: Kwestia własności nie jest decydująca. Jest projekt zmian w przepisach przewidujący w takich przypadkach przyspieszenie rozpoznania wniosku o eksmisję do 48 godzin i połączenie decyzji z zakazem zbliżania się do lokalu i jego otoczenia. Wnioski takie mają zostać dodatkowo zwolnione z opłat. Jest też pomysł przyznania policjantom prawa wydania wobec osoby stosującej przemoc nakazu natychmiastowego opuszczenia lokalu i zakazu zbliżania się do jego bezpośredniego otoczenia.

Głogowska-Balcerzak: Żadna organizacja nie jest monolitem. Do CPK trafiają kobiety pokrzywdzone przez system – nieempatycznego urzędnika, niekompetentnego policjanta, znudzonego sędziego. Więc siłą rzeczy słyszymy głównie te złe historie. Nie chcemy krytykować policji, tylko piętnować skandaliczne zachowania pojedynczych funkcjonariuszy, zwrócić uwagę na problem.

Znamy też wiele historii o wspaniałych mundurowych, którzy być może uratowali życie ofierze przemocy domowej. Pamiętam panią po amputacji nóg, na wózku. Mąż okrutnie dręczył ją na każdym kroku. Odkładał zapałki na górną półkę, tak że nie mogła sobie nawet herbaty zagrzać, tarasował przejścia do łazienki krzesłami. Do tego jeszcze próbował wmówić dzielnicowemu, że jest ofiarą, że żona jest chora psychicznie, że zabiera mu pieniądze. Policjant szybko połapał się, z kim ma do czynienia. Często odwiedzał tę rodzinę. Wiele razy z nim rozmawiał, pomagał jej pisać pisma.

Pani twierdzi, że to dzięki temu dzielnicowemu zachowanie męża poprawiło się, a jej życie przestało być nieznośne.

https://lodz.wyborcza.pl/lodz/7,44788,25227950,policja-i-przemoc-w-rodzinie.html

GRUPA WSPARCIA DLA MIESZKANEK GDAŃSKA Z DOŚWIADCZENIEM PRZEMOCY

Centrum Praw Kobiet w Gdańsku zaprasza na psychoedukacyjną grupę wsparcia dla mieszkanek Gdańska z doświadczeniem przemocy.

 

Grupa skierowana jest do wszystkich mieszkanek Gdańska, które doświadczają przemocy, chcą zdobyć wiedzę o mechanizmach przemocy i swoich prawach, dowiedzieć się, jak chronić przed przemocą siebie i swoich bliskich, uzyskać wsparcie oraz poznać inne kobiety będące w podobnych sytuacjach.

 

 

Jeżeli:
✔ doświadczasz jakiejkolwiek formy przemocy,

✔ niepokoi cię sposób, w jaki jesteś traktowana,

✔ poszukujesz wsparcia i wzmocnienia,

✔ chcesz skończyć z poczuciem osamotnienia i izolacji,

✔ jesteś mieszkanką Gdańska,

zapisz się do Grupy Wsparcia!

 

Podczas spotkań będziesz mogła:

✔ dowiedzieć się więcej o przemocy, sposobach jej zapobiegania i twoich prawach,

✔ podzielić się swoimi doświadczeniami,

✔ zostać wysłuchaną przez kobiety znajdujące się w podobnej sytuacji,

✔ wzmocnić poczucie własnej wartości,

✔ nabrać sił do zmiany swojej sytuacji.

 

INFORMACJE ORGANIZACYJNE:

✔ Spotkania odbywać się będą raz w tygodniu, w środy, w godzinach 16:00-19:00 lub 16:30-19:30 w Centrum Praw Kobiet – Oddział w Gdańsku, ul. Gdyńskich Kosynierów 11/2, 80-866 Gdańsk.

✔ Planowanych jest 17 spotkań grupy, każde spotkanie 3 godziny, grupa trwać będzie 5 miesięcy.
✔ Pierwsze spotkanie grupy planowane jest na środę 16 października 2019 r.

✔ Grupa ma charakter zamknięty i może liczyć maksymalnie 15 osób.

✔ Uczestnictwo jest dobrowolne i bezpłatne.

 

ZAPISY:

➡ Udział w grupie jest możliwy po odbyciu indywidualnej konsultacji z osobą prowadzącą.
➡ W celu zapisania się na indywidualną konsultację z osobą prowadzącą grupę, należy zadzwonić pod numerem telefonu: 58 341 79 15 lub zapisać się osobiście w sekretariacie Centrum Praw Kobiet – Oddziału w Gdańsku przy ulicy Gdyńskich Kosynierów 11/2 w godzinach otwarcia sekretariatu (poniedziałek-piątek 10:00-18:00).

OSOBA PROWADZĄCA:

Kalina Halemba – magister psychologii, psychologię ukończyła na Uniwersytecie Gdańskim. Szkoliła się z zakresu interwencji kryzysowej i pracy z osobami doświadczającymi przemocy oraz pracy z osobą po doświadczeniu traumatycznym, Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, Rodziny w kręgu przemocy, Studium Asystenta Środowiskowego oraz Otwartego Dialogu. Aktualnie szkoli się z zakresu Psychotraumatologii Praktycznej (Pomorskie Centrum Psychotraumatologii). Od 2018.10 uczestniczy w Szkole Terapii Poznawczo-Behawioralnej na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie.

Pracuje jako asystentka środowiskowa w ramach Gdańskiego Modelu Deinstytucjonalizacji Usług Świadczonych na rzecz Osób z Zaburzeniami Psychicznymi oraz jako psycholożka w projekcie Ośrodek Wsparcia Rodzin w Stowarzyszeniu na Rzecz Osób z Kryzysami Psychicznymi „Przyjazna Dłoń”.

Od 2016 roku współpracuje z Centrum Praw Kobiet, gdzie udziela indywidualnej pomocy psychologicznej, prowadzi indywidualne konsultacje wstępne oraz grupy wsparcia dla kobiet z doświadczeniem przemocy oraz uczestniczy w spotkaniach grup roboczych w ramach współpracy Centrum Praw Kobiet z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie.
W przeszłości była związana z m.in.: Domem Pomocy Społecznej w Sopocie, Centrum Aktywizacji i Integracji Społecznej “Glanik” oraz Centrum Aktywizacji i Integracji Społecznej “Mrowisko”, Hospicjum im. Ks. Dutkiewicza w Gdańsku, Centrum Współpracy Młodzieży w Gdyni. Pracowała w Zespole Placówek Specjalistycznych w Gdyni z osobami dotkniętymi kryzysami psychicznym.

Organizatorki: Fundacja Centrum Praw Kobiet – Oddział Gdańsk.

Grupa wsparcia odbywa się w ramach projektu „Wsparcie kobiet doświadczających przemocy w rodzinie“ dofinansowanego ze środków Miasta Gdańska.

 

Warsztat prawny – praktyka w przypadku przemocy seksualnej/ CPK GDAŃSK

Temat przemocy seksualnej pojawia się w dyskursie społecznym często, jednakże rzadko tłumaczy się czym charakteryzuje się ta forma przemocy, jaka jest jej skala oraz jakie są jej, psychiczne i prawne, konsekwencje. Według raportu „Przemoc wobec kobiet: badanie przeprowadzone w skali UE” 33% kobiet doświadczyło przemocy fizycznej lub seksualnej po ukończeniu 15 roku życia, 22% kobiet doświadczyło tych form przemocy ze strony partnera, a aż 5% przebadanych kobiet doświadczyło gwałtu. Zgwałcenie postrzega się jako zjawisko skrajne i patologiczne, występujące jedynie w wyjątkowych sytuacjach w niebezpiecznym otoczeniu, tymczasem 80% kobiet zostało zgwałconych przez osoby ze swojego bliskiego otoczenia.

Wiedząc, że przemoc seksualna nie jest zjawiskiem marginalnym, ważnym jest informowanie społeczeństwa o możliwych konsekwencjach tej formy przemocy m.in. konsekwencjach prawnych. W czasie warsztatów zostaną przedstawione praktyczne wytyczne jak postępować w przypadku wystąpienia przemocy seksualnej, jakie zachowania są uznawane za przemoc w świetle polskiego prawa, jakie prawa przysługują osobom pokrzywdzonym oraz jak wygląda postępowanie sądowe w sprawie przestępstwa.

Kiedy: piątek, 4 października, godz.: 16:00-19:00.
Miejsce: Centrum Praw Kobiet – Oddział w Gdańsku, ul. Gdyńskich Kosynierów 11, 80-866 Gdańsk (I piętro, sala konferencyjna).
Prowadzenie: radczyni prawna Barbara Sikorska
Liczba miejsc: 10-25 osób
Udział bezpłatny!
Obowiązują zapisy! Na zgłoszenia czekamy do 30 września 2019 do końca dnia.

Cele:
• Zwiększenie wiedzy na temat form przemocy seksualnej oraz związanych z nimi kwestii prawnych.
• Zwiększenie wiedzy na temat procedur prawnych oraz praw, których może domagać się pokrzywdzona/pokrzywdzony.

Program warsztatu:
1. Podstawa prawna przeciwdziałania przemocy
2. Środki izolacyjne
3. Przemoc
4. Formy przemocy seksualnej
a) zgwałcenie
b) wykorzystanie bezradności, niepełnosprawności intelektualnej lub choroby psychicznej;
c) nadużycie stosunku zależności;
d) molestowanie seksualne;
e) przemoc seksualna w związku;
f) przemoc seksualna wobec dzieci
5. Konsekwencje przemocy seksualnej
6. Jak postępować z osobą która doznała przemocy seksualnej
a) Objawy doznawania przemocy seksualnej;
b) Jak pomóc osobie, która jest ofiarą przemocy seksualnej
c) Mity dotyczące przemocy seksualnej
d) Jeżeli sprawcą jest osoba najbliższa

Zapisy:
// Aby zapisać się na warsztat należy wypełnić formularz zgłoszeniowy:
https://forms.gle/7UspbHXHhZE4R2F3A
// Jeśli osoba chętna do udziału nie ma możliwości wypełnienia formularza przez Internet, to może zapisać się na warsztat pisząc na adres e-mail: cpkgdansk@gmail.com, dzwoniąc pod numer tel. 58 341 79 15, lub zapisując się osobiście w biurze CPK Gdańsk w godzinach otwarcia oddziału (od poniedziałku do czwartku od godz 10:00 do 18:00 i w piątki od godz. 10:00 do 15:00).
// O udziale w warsztacie decyduje kolejność zgłoszeń.
// Na zgłoszenia czekamy do 30 września 2019 r., do końca dnia.
// Wypełnienie formularza jest pierwszym krokiem zapisów na warsztat. Po otrzymaniu zgłoszenia prześlemy informację o wpisie na listę podstawową lub rezerwową – w zależności od liczby zgłoszeń i wolnych miejsc. Potwierdzenie udziału w warsztatach osoby zakwalifikowane otrzymają najpóźniej do dnia 1 października 2019 roku.

Prowadząca:
Barbara Sikorska — magister prawa (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie); obecnie uczestniczka Studiów podyplomowych na Uniwersytecie Gdańskim na kierunku Prawo Własności Intelektualnej i Prawa Nowych Technologii; uczestniczka wielu szkoleń: „Prawnicy na rzecz Równości. Lokalne platformy współpracy” (2015/2016)”, “Negocjacje perswazyjne” (2016), “Szkolenie BAZOWE z Mediacji” (2017), “Mediacje karne” (2017); od stycznia 2017 udziela porad prawnych w ramach Nieodpłatnych Punktów Porad Prawnych w Malborku i Pruszczu Gdańskim; uczestniczka przedsięwzięć Okręgowej Izby Radców Prawnych w Gdańsku, w tym uczestniczka Niebieskiego Parasolu Radcy Prawnego; wykazuje się bogatym doświadczeniem pracy zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i prywatnych oraz długoletnią pracą w Kancelariach prawnych, od lipca 2016r. jest radcą prawnym OIRP w Gdańsku; od lipca 2017 wolontariuszka Centrum Praw Kobiet w Gdańsku.W 2019 roku ukończyła Studium Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie organizowanym przez Stowarzyszenie Niebieska Linia w Warszawie.

Pytania organizacyjne można kierować do koordynatorki projektu Magdaleny Nowackiej (magdalena.nowacka@cpk.org.pl).

Organizatorki: Fundacja Centrum Praw Kobiet – Oddział Gdańsk.
Warsztat jest częścią projektu “W stronę równości – przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć”, dofinansowanego ze środków Miasta Gdańska.

Link do wydarzenia na Facebooku: https://www.facebook.com/events/2446744365415980/

MO(je)C(iało) należy do mnie. Warsztaty z wyznaczania granic dla nastolatek / CPK GDAŃSK

Kluczową kwestią w upowszechnianiu praw kobiet oraz w przeciwdziałaniu i reagowaniu na przemoc i dyskryminację jest świadomość przysługujących nam praw, znajomość własnych granic oraz sposobów na reagowanie na ich przekraczanie ze strony otoczenia. Centrum Praw Kobiet – Oddział w Gdańsku zaprasza na bezpłatny warsztat dla dziewczyn w wieku 15-19 lat poświęcony wyznaczaniu granic własnej cielesności, dojrzałości psychoseksualnej i omówieniu kwestii zgody/consent. Warsztat organizowany jest w ramach projektu CPK w Gdańsku “W stronę równości – przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć”.

Kiedy: sobota, 12 października, godz.: 10:00-16:00.
Miejsce: Centrum Praw Kobiet – Oddział w Gdańsku, ul. Gdyńskich Kosynierów 11, 80-866 Gdańsk (I piętro, sala konferencyjna).
Prowadzenie: psycholożki i edukatorki seksualne Magdalena Nowacka i Marta Typa
Liczba miejsc: 8-15 dziewczyn w wieku 15-19 lat.
Udział bezpłatny!
Obowiązują zapisy! Na zgłoszenia czekamy do 6 października 2019 do końca dnia.

Cele:
• Zwiększenie wiedzy na temat własnych praw seksualnych i praw obywatelskich.
• Zwiększenie wiedzy na temat własnego poczucia granic oraz granic innych osób.
• Wzmocnienie asertywności w komunikacji, również w relacjach intymnych.
• Rozwinięcie umiejętności dbania o swoje granice.
• Poznanie modeli rozwoju psychoseksualnego kobiet.
• Zwrócenie uwagi na bezpieczną seksualność będącą rezultatem obopólnej zgody partnerów.

Program warsztatu:
Blok I – Stereotypy i mity dotyczące przemocy seksualnej.
Blok II – Różne formy przemocy seksualnej.
Blok III – Wyznaczanie granic i asertywna komunikacja w relacjach.

Zapisy:
// Aby zapisać się na warsztat należy wypełnić formularz zgłoszeniowy:
https://forms.gle/PBNrqQEXvV8uZLqy8
// Jeśli osoba chętna do udziału nie ma możliwości wypełnienia formularza przez Internet, to może zapisać się na warsztat pisząc na adres e-mail: cpkgdansk@gmail.com, dzwoniąc pod numer tel. 58 341 79 15, lub zapisując się osobiście w biurze CPK Gdańsk w godzinach otwarcia oddziału (od poniedziałku do czwartku od godz 10:00 do 18:00 i w piątki od godz. 10:00 do 15:00).
// O udziale w warsztacie decyduje kolejność zgłoszeń.
// Na zgłoszenia czekamy do 6 października 2019 r., do końca dnia.
// Wypełnienie formularza jest pierwszym krokiem zapisów na warsztat. Po otrzymaniu zgłoszenia prześlemy informację o wpisie na listę podstawową lub rezerwową – w zależności od liczby zgłoszeń i wolnych miejsc. Potwierdzenie udziału w warsztatach osoby zakwalifikowane otrzymają najpóźniej do dnia 9 października 2019 roku.

Prowadzące warsztat:
Magdalena Nowacka – absolwentka psychologii na Uniwersytecie Gdańskim (2018), psycholożka w Centrum Praw Kobiet – oddział w Gdańsku, asystentka środowiskowa w Stowarzyszeniu na rzecz Osób w Kryzysie “Przyjazna Dłoń” oraz badaczka w fundacji Otwarte Idee. Studentka seksuologii klinicznej na SWPS i certyfikowana edukatorka seksualna. Ukończyła I stopień Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniu. Od 2018 roku prowadzi grupę wsparcia dla osób transpłciowych oraz dla osób bliskich z ramienia organizacji Tolerado.

Marta Typa – Konsultantka ds. wsparcia psychologicznego w Centrum Pracy Socjalnej nr 3 w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w Gdańsku. Magister psychologii na Uniwersytecie Gdańskim. Psycholożka Fundacji Centrum Praw Kobiet , Specjalistka ds. Wsparcia w ramach Gdańskiego Centrum Równego Traktowania (GCRT). Certyfikowana Edukatorka Seksualna, Liderka Treningu Family Connections PTDBT, obecnie szkoląca się w nurcie poznawczo-behawioralnym w Szkole Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS w Sopocie.

Pytania organizacyjne można kierować do koordynatorki projektu Magdaleny Nowackiej (magdalena.nowacka@cpk.org.pl).

*W przypadku nie zgłoszenia się wystarczającej liczby uczestniczek, zastrzegamy sobie możliwość zmiany terminu.

Organizatorki: Fundacja Centrum Praw Kobiet – Oddział Gdańsk
Warsztat jest częścią projektu “W stronę równości – przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć”, dofinansowanego ze środków Miasta Gdańska.